gemaakt op : 27 jul. 2015

Bar Celona

Er zijn in de wereld maar bar weinig voetbalteams die mij met hun spel in vervoering kunnen brengen maar bij Barcelona betrap ik mijzelf op veel oh's, ah's en tjonge jonge jonge's. Of het nou de Spaanse Liga is, de Copa del Rey of de prestigieuze Champions League, het maakt mij, maar vooral de spelers van Barca, niets uit.

Natuurlijk leef ik iedere week hartstochtelijk mee met de verrichtingen van Spakenburg 1 en drijft clubliefde mij soms tot wanhoop maar de laatste jaren gelukkig meer tot euforie, al moet het nivo van de topklasse natuurlijk wel in het juiste perspectief worden geplaatst. Het is daarom duizelingwekkend wat de 11 van Barcelona soms laten zien. Er gaat geen wedstrijd voorbij of het aantal goede passes passeert moeiteloos de 700 (...). Daar deden wij in onze tijd met een beetje mazzel een half seizoen over.

Reikhalzend kijk ik tijdens de zomerstop niet alleen uit naar de seizoensopening van de Blauwen, ook voor de Blau Grana's hoop ik al vroeg in de competitie op een topwedstrijd. Wat dat betreft, wordt het een zalig begin: Spakenburg mag de dans openen uit bij Rijnsburg en Barca mag het binnen 8 dagen maar liefst 3x opnemen tegen Atletico de Bilbao. Hoezo affiches? Ik ben nu al benieuwd naar de twitterberichtjes van mede-liefhebber Jerry Tomeij.

Met een droomvoorhoede gevormd door Messi, Suárez en Neymar (MSN), die in de rug worden gesteund door Iniesta, Busquets en Rakatic, mag je natuurlijk wel het een en ander verwachten. Aangezien de hele wereld er net zo over denkt, is de druk voor deze ploeg immens maar tot nu toe schijnen ze zich daar niets van aan te trekken als je de prijzenkast eens goed bestudeert.

Dat door het hele land met gepaste afgunst naar Barcelona wordt gekeken, heeft een iets diepere, historische betekenis. Onder het schrikbewind van dictator Franco ging het Spanje economisch gezien niet bepaald goed af, op één provincie na: Catalonië. Zij hielden Spanje met het massatoerisme, ja toen ook al, wijnproductie en de wereld- en havenstad Barcelona min of meer overeind. Franco eiste ieder jaar meer miljarden Peseta's op hetgeen in Catalonië niet altijd met gejuich werd ontvangen. Zie hier, de rivaliteit om maar te zwijgen van haat, vooral richting Madrid ligt toch iets dieper dan alleen in clubliefde.

Deze zomer heb ik met zoon Thomas en dochter Esmée Camp Nou maar weer eens bezichtigd en al hoewel het niet het eerste bezoek was, blijft zoiets imponeren. Dat ik niet de enige was, bleek al wel met het kopen van een kaartje voor de stadiontour. Ook in Spanje geldt: achteraan in de rij aansluiten en hier hanteerden ze de Jumbo gedachte helaas niet dat de 4e in de rij, met alle kassa's open, gratis entree had.  Het einde van de stadiontrip eindigt in de Nike/Barcelona shop. Die marketingformule moet werken want er werd niet zo'n klein beetje aan merchandising verkocht, het was echt niet normaal meer. Zo ongelofelijk druk terwijl het toch echt geen uitverkoop was.

Stilaan filosofeerde ik hoe het in vredesnaam toch bestaat dat Barcelona een transferstop van de UEFA heeft opgelegd gekregen en dat krijgen ze niet als er 100 miljoen op de bank staat. De inkomsten uit de Champions League, transfers, recettes, tv-gelden, sponsoren en merchandising blijken dus toch niet genoeg te zijn om het bedrijf FC Barcelona winstgevend te maken. Voer voor economen of zelfs psychologen? Moreel gezien, zou ik ze moeten boycotten maar de schoonheid van het spel en de kwaliteiten van de spelers trekken mij iedere keer weer over de streep toch te kijken.

Mocht ik ooit een carrièreswitch richting de horeca overwegen, zou ik een kroeg beginnen met de naam Celona: in de volksmond ook wel Bar Celona genaamd!

Tijmen Beekhuis