gemaakt op : 19 jan. 2015

Bedevaart

De meeste jongentjes en mannen die van voetbal houden dromen van WK finales, Champions League wedstrijden en stadions als Camp Nou. Eén van de redenen waarom ik vorig jaar mijn Facebookaccount verwijderde was omdat ik helemaal klaar was met de foto’s van poserende mensen in het stadion van Barcelona. Voetbalhipsters zijn het. Bah.

Waarschijnlijk romantiseer ik mezelf een ongeluk, maar ik droom eerder van Bradford dan van Bayern. Ik zie liever Rangers – Hearts in de Schotse Championship dan een wedstrijd van Real. Liever Portsmouth dan Paris.

Nadat ik vorig jaar Parkhead in Glasgow bezocht om jeugdliefde Celtic in actie te zien, ging mijn jaarlijkse voetbalpelgrimage dit keer naar Nottingham. Daar zag ik de streekderby Nottingham Forest – Sheffield Wednesday. Hoe jaren ’70 wil je het hebben? Een beladen derby bovendien; tijdens de Thatcher-jaren werd er in Sheffield wel gestaakt, maar in Nottingham en omstreken niet. Die wond is nog steeds niet geheeld in het midden van Engeland.

Britten gaan zeer verantwoord om met hun helden en historie van hun clubs, zo is de legendarische manager Brian Clough zo’n beetje de beschermheilige van de stad en kreeg hij in 2005 een standbeeld in het centrum. Een snelweg en een kolossale tribune dragen ook zijn naam. In Derby en Middlesbrough staan nog twee standbeelden. Hoeveel heeft Johan Cruijff er eigenlijk?

Engelsen gebruiken het woord ground om het stadion van hun club aan te duiden. De ziel van het voetbal is namelijk verankerd in de zoden. Daar op die plek vielen niet alleen de doelpunten van hun favoriet spelers maar ook hun bloed, hun zweet. Bij Forest snappen ze dit helemaal, hun stadion (idyllisch gelegen aan de river Trent) heet zelfs de City Ground, een naam die ze bezingen bij het begin van elke thuiswedstrijd. Op de melodie van Mull of Kintyre van Paul McCartney klinkt het uit duizenden kelen:

City Ground,

Oh mist rolling in from the Trent,

My desire,

is always to be here,

Oh City Ground

De ground van Forest is overigens niet de enige in Nottingham. Op een steenworp afstand ligt namelijk Meadow Lane van Notts County, de oudste profclub van Engeland (vaak verward met Sheffield FC uit 1857, wat de eerste voetbalclub is). Op het eiland liggen alleen Tannadice Park en Dens Park van Dundee United en Dundee FC dichter bij elkaar (200 m.). Bij elke Dundee Derby wordt het feit dat het uitspelende team lopend naar het stadion komt vaak benoemd. Het dorp Spakenburg met haar clubs kennen ze niet, maar ze moesten eens weten.

Daar, lopend langs de boorden van de Trent, met uitzicht op beide stadions, realiseerde ik pas hoe mooi en uniek de Westmaat eigenlijk is.

Stefan Koelewijn