gemaakt op : 06 mei 2014

Bekervoetbal

Vorige week zijn de twee beslissende duels gespeeld in de halve finale van de Champions League, het meest prestigieuze toernooi in Europa en wellicht wel ter wereld. Daarnaast is tussen neus en lippen door ook nog bekend geworden wie er in de eindstrijd van de Europa League in Turijn de degens met elkaar gaan kruizen. Dinsdag-, woensdag- en donderdagavond topvoetbal op TV en mocht je beschikken over een luxe-tv-pakket, ook nog eens op meerdere zenders tegelijk. Wat dat betreft heeft de commerciële ontwikkeling van het product voetbal niet bepaald stil gestaan.

Dat was in het verleden wel anders. Voor met name de jonge lezertjes onder ons: vroeger werden er op één woensdagavond (ja, echt waar) alle wedstrijden in zowel de Europa Cup 1, 2 en 3 gespeeld. Als je dan de volgende ochtend de uitslagen in de krant bestudeerde, had je me toch een partij lijsten om door te worstelen, heerlijk! Livewedstrijden voor de TV werden pas uitgezonden als het er echt om ging. En die lat lag destijds velen malen hoger dan nu het geval is. Tegenwoordig worden vriendschappelijke wedstrijden al rechtstreeks uitgezonden terwijl in die tijd de clubs minimaal de halve finale moesten halen om live op de TV te komen. En dan moest het stadion ook nog eens uitverkocht zijn anders ging het feest alsnog niet door. Maar het had wel wat. NOS Langs de lijn, het nog altijd bestaande radioprogramma op Hilversum 1 (nu radio 1), schakelde van Eintracht Braunsweich naar Honved Boedapest en van Torpedo Moskou naar Branik Ostrava. Geweldige radio en elke wedstrijd was natuurlijk super spannend en als ie het niet was, werd hij door onder andere wijlen Theo Koomen wel spannend gemaakt.

Europees- of Nationaal bekervoetbal vind ik altijd iets speciaals hebben. Dankzij het winnen van de tweede periode mag Spakenburg volgend jaar de eerste voorronde overslaan waarin amateurs tegen elkaar spelen. En dat werd eerlijk gezegd weer eens tijd ook dat onze mooie Blauwe club een aansprekende (betaalde) tegenstander op de Westmaat ontvangen mag.


Zelf heb ik ook een paar heroïsche KNVB bekerwedstrijden mogen spelen. Midden en eind jaren tachtig werden op de Westmaat Heracles, DS’79 (voorloper van FC Dordrecht) en ook de Graafschap met een nederlaag naar huis gestuurd. In december 1985 waren wij dicht bij een stunt want het onverslaanbaar geachte FC Den Haag werd in de Utrechtse Galgenwaard keurig op een gelijkspel gehouden waarna de return in een ijskoud Zuiderpark slechts met 2-0 verloren ging. Dat was op zich een unieke en uitstekende prestatie te meer omdat FC Den Haag (met onder andere Martin Jol, Heini Otto, Karel Bouwens en Alphons Groenendijk) datzelfde seizoen ongeslagen kampioen werd in de eerste divisie. Onlangs sprak ik Heini Otto en hij wist zich de tweekamp met Spakenburg nog te herinneren. In 1989 had zelfs Feyenoord in de eigen Kuip moeite met Spakenburg. Saillant detail was dat wij met maar liefst acht (!) Spakenburgers uit de eigen jeugdopleiding aantraden tegen Feyenoord met o.a. Joop Hiele, John Metgod, Martin van Geel en de nog steeds immens populaire Jozef Kiprich. MVV won ternauwernood met 0-1 op een stormachtige oktober woensdagavond pas na verlenging door een wel zeer omstreden strafschop door mij veroorzaakt na een vermeende overtreding op Hans Vincent. Ook AZ (met o.a. Hans Vonk, Hans de Koning en Edo Ophof) had met name in het begin veel moeite ons te verslaan ondanks dat het uiteindelijk 0-4 werd. Nee, bekervoetbal moet puur en onvoorspelbaar blijven met amateurverenigingen die vanuit de underdogpositie nog eens voor een verrassinkje kunnen zorgen.

Nog altijd droom ik weg bij de gedachte wat er na die decemberavond in 1985 was gebeurd als wij daadwerkelijk van FC Den Haag hadden gewonnen. Had ik dan als doelpuntenmaker en broekie van 18 een uitnodiging mogen ontvangen van Studio Sport om de loting te verzorgen? Wie zal het zeggen. In ieder geval stuitte FC Den Haag in de volgende ronde op de amateurs van Marken. Nou die waren voor ons ook wel te pakken geweest en dan hadden wij potverdorie in de kwartfinale gestaan. Met een beetje mazzel hadden wij dan door kunnen stoten naar de finale waarin wij tegen de latere kampioen van Nederland hadden moeten spelen. Ongeacht het resultaat in die finale waren wij dan automatisch geplaatst geweest voor het Europa Cup 2 toernooi. Zie je het al voor je? Spakenburg in het toenmalige Europa Cup 2 toernooi? Fantastisch en dan een uitwedstrijd tegen Inter Milaan in het imposante Guiseppe Meazza zonder televisie alleen met radio: geheid dat wij een dijk van een wedstrijd hadden gespeeld. Maar ja, zoals zo vaak liep het toch net even anders….

Tijmen Beekhuis