gemaakt op : 11 mrt. 2015

De Witte Molen

SV Spakenburg speelt zijn thuiswedstrijden niet meer op de Westmaat. De Blauwen doen dat vanaf nu op sportcomplex genaamd De Witte Molen. Of voor mij part: sportpark De Wind of zo. Waar het om gaat is dat de spelers niet meer het gevoel hebben dat ze op de Westmaat spelen, maar dat ze op een ander sportpark acteren. Reden: Spakenburg haalt uit meer punten dan op vertrouwde bodem.

Het is toch wel een bijzonder fenomeen; liefst negen clubs in de Topklasse Zaterdag behalen op vreemde bodem meer punten dan als gespeeld wordt op de thuisbasis. Slechts vijf teams hebben een positieve thuisbalans en twee halen uit en thuis min of meer hetzelfde aantal punten. De vraag is: hoe komt dit?

Een reden kan zijn dat clubs die uitspelen massaal in de loopgraven duiken, zonder enig gevoel van schaamte. Gewoon een muur voor de eigen zestien opbouwen, tegenhouden en hopen dat een van de spaarzame uitvallen tot een doelpunt leidt. Is dat verwerpelijk? Geenszins, alhoewel het veelal het schouwspel voor de toeschouwers niet ten goede komt. Maar hier geldt: wie niet sterk is moet slim zijn. Dat geldt tegelijkertijd ook voor de tegenstander, die weer slimmer moet zijn dan de bouwer van de loopgraven.

Een andere verklaring kwam onlangs van een trainer van een andere club. Daarbij kregen de eigen supporters min of meer de schuld. De kritische achterban zou voor een negatieve sfeer zorgen en de druk op de spelers vergroten, wat het spel niet ten goede komt, zo was ongeveer de teneur. Uit zouden de spelers franker en vrijer kunnen spelen. Het is nogal een bizarre uitleg. Het is nu eenmaal een feit dat de druk bij een topclub groter is. Het is niet meer willen, maar moeten. Zeker bij een achterban die niet gewend is om te verliezen, zorgt dat voor gemor. Mag dat soms? Daarom zijn het ook topclubs, omdat daar een cultuur heerst van moeten winnen. Daarom hebben die clubs ook een iets grotere prijzenkast dan verenigingen die het al mooi vinden op het hoogste amateurpodium te mogen acteren.

Het ‘moeten’ geldt ook voor de Blauwen tegen Kozakken Boys. Ze moeten winnen, willen ze de kans op titelprolongatie levend houden. Dat is toch mooi? Wedstrijden die er om doen. Met druk erop, op een vol sportcomplex en met een duidelijke missie: winnen. Wedstrijden die je als speler wilt spelen. Een topaffiche waar je als liefhebber naar uitkijkt. Ook als supporter van Onze Glorie, Onze Blauwen. Na het glorieuze vorige seizoen, doet Spakenburg – ondanks dat het spel niet altijd goed is – ook dit seizoen gewoon weer mee om de titel. Dat is maar voor weinig clubs weggelegd.

Ik ben optimistisch. Vergeet daarom ook sportcomplex De Witte Molen of sportpark De Wind. Wat een onzin ook. Ik zeg: welkom allemaal op de Blauwe zijde van de Westmaat.

Johan Petersen

PR SV Spakenburg