gemaakt op : 24 aug. 2015

Dom

In mijn maatschappelijke carrière heb ik een aantal verscheidene werkgevers gehad. Één daarvan was Fortis Coatings gevestigd in Den Dolder. Dit bedrijf, gespecialiseerd in polyurethane, industriële verven, had niets maar dan ook niets met oud Feyenoord sponsor Fortis Bank of Fortis Verzekeringen te maken. Puur toeval dat ze dezelfde bedrijfsnaam hadden. Op de afdeling verkoop binnendienst had ik een collega, Hans Jansen, die helemaal niets met voetbal had maar wel beschikte over een enorme dosis humor en levenswijsheid. Niet dat hij de pannen van het dak had gestudeerd maar hij had zich in de loop der jaren enorm bekwaamd in alles wat er op zijn pad kwam, behalve dus voetbal. Wat dat laatste betreft waren wij duidelijk elkanders tegenpolen. Soms nam hij de moeite om naar een voetbalwedstrijd te kijken en was zijn commentaar steevast dat hij de heren voetballers maar domme mensen vond.

Met de vraagstelling tijdens de interviews na afloop was op zich niets mis, des te meer met de oppervlakkige antwoorden van de spelers, vond Hans. Uiteraard bestreed ik zijn mening omdat ik mij toch wel lichtelijk aangevallen voelde. Desondanks ben ik vanaf dat moment, en ik spreek over begin/midden jaren 90, wel heel kritisch naar interviews van voetballers gaan luisteren. Steeds meer kom ik tot de conclusie dat mijn oud collega het bij het rechte eind had en nog steeds heeft. De meeste antwoorden van de heren profs zijn niet alleen voorgekookt door talloze media-adviseurs ook qua woordkeuze heb ik hier en daar mijn bedenkingen.


De rubriek Anno in weekblad Voetbal International, is dan ook steevast één van de eerste rubrieken die ik doorneem. Nieuwsgierig als ik ben, kijk ik altijd wat er 20 jaar na dato van de spelers terecht is gekomen. Inderdaad zijn er maar weinig die bijvoorbeeld huisarts, leraar of psycholoog zijn geworden. Sterk heb ik het idee dat de toenmalige full profs in een behoorlijk zwart gat zijn gevallen. Het was de periode nog voor het Bosman arrest dus financieel onafhankelijk hebben de meesten zich niet kunnen spelen. En het ideaal 'iets in de PR te gaan doen' bleek in de praktijk toch een totaal andere dimensie te hebben.

Opmerkelijk is het wel dat de huidige lichting voetballers beschikken over zeeën van tijd maar daar qua opleiding barstens weinig mee doen. Ik snap werkelijk niet waarom spelers geen studie volgen naast hun sportloopbaan. Ook de zogenaamde grote jongens die behoorlijk te kijk werden gezet door al die nullen op het rapport van het VMBO maar nu met hetzelfde aantal nullen op hun diverse bankrekeningen kunnen pronken, pikken niets op waar ze na hun carrière iets mee kunnen. Vaak duiken een aantal van de Van Persies, Sneijders en Robbens van tegenwoordig later wel weer op in dezelfde bedrijfstak als waar zij groot in zijn geworden. Dat geldt overigens niet voor alle topspelers want niet iedereen is in de wieg gelegd om (jeugd)trainer of technisch manager te worden.

Vreemd genoeg besteden profclubs nog altijd veel aandacht om nieuwe spelers te laten acclimatiseren maar na afloop van hun voetballoopbaan mogen ze het lekker zelf uitzoeken. Hier doemt een gat in de markt op: After Sales voor gepensioneerde profvoetballers. Wie hier als ondernemer niet instapt, is in mijn ogen een beetje dom!