gemaakt op : 17 aug. 2015

Foto van de waarheid

Vorige week stond ik – ongewild en totaal verrast – met een foto in De Bunschoter. Samen met Joop van de Groep, Frank Koelewijn en Wim Huijgen was ik in één beeld gevangen. Daar was ik niet blij mee. De foto liet namelijk niets meer aan de verbeelding te wensen over; ik had een bolling in mijn t-shirt, een buik.

Voor De Bunschoter zat daar overigens niet het nieuws in, maar daar komen we zo even op terug. Eerst maar eens die buik. Nou ja buikje, een kleine uitstulping rond de navel. Het heeft me nodeloos batterijen gekost. Want in eerste instantie dacht ik echt dat de weegschaal kapot was. Maar ook met nieuwe batterijen bleef dat rotding hetzelfde gewicht aangeven: 88,9 kilogram. De foto van de waarheid heeft nu bewezen dat er dus – helaas – niks mis is met de weegschaal. Ik moet in actie komen, richting het stabiele gewicht van de laatste jaren: 85,1 kilogram.

In De Bunschoter werd de bewuste foto, gemaakt na de oefenwedstrijd tegen Flevo Boys, het hoogtepunt van die middag op de Westmaat genoemd. Ik denk trouwens niet dat we een marketingcampagne moeten starten met vier pratende mannen op leeftijd als hoogtepunt, maar dat terzijde. Het spannende zat volgens de krant in het feit dat Joop en Wim als de twee voorzitterskandidaten in gesprek waren met elkaar en Raad van Advies-voorzitter Frank en mij, een persvoorlichter. Met allerlei suggesties waar het gesprek over zou kunnen gaan.

Een van die twee – Wim – is voorgedragen door het bestuur en de ander – Joop – heeft zich ook kandidaat gesteld. In een open gesprek werden die zaterdag meningen uitgewisseld. Soms waren de woorden prikkelend, soms instemmend, soms verschillend van standpunt. Maar wel met respect, ook al zijn Joop en Wim het niet op alle vlakken met elkaar eens, zo bleek.

De laatste tijd wordt ook aan mij mijn voorkeur gevraagd. Hoe irrelevant mijn mening ook is. Nou, ik kies niet voor Wim. En ook niet voor Joop. Ik kies namelijk voor het bestuur en daarmee voor de kandidaat die zij naar voren hebben geschoven. Waarom? Omdat vriend en vijand het erover eens zijn dat dit bestuur krachtig bestuurt, met bijzonder capabele mensen. Met beleid leidend. Wat de laatste jaren heeft geresulteerd in groei, op allerlei vlakken, daar waar andere verenigingen soms een pas op de plaats moesten maken. Daarnaast, de club bruist levendiger dan ooit, terwijl de binding binnen de Blauwe vereniging intens is, zoals tijdens de Open Dag van zaterdag weer eens duidelijk werd. Daarnaast, de laatste ledenvergaderingen zijn saai geweest; een compliment voor het bestuur, er was blijkbaar geen tot weinig reden tot klagen.

Als dat bestuur denkt met de ene kandidaat dat beleid goed te kunnen continueren, dan steun ik dat. Het is wellicht een simpele redenering, maar ik houd er ook niet van om het moeilijker te maken dan het is.

Johan Petersen
PR SV Spakenburg