gemaakt op : 02 jul. 2015

Huh? Geld verdienen?

Terwijl in Nederland een hitteplan is bekendgemaakt, zwoegen twee Spakenburgers gewoon door. Niet denkend aan een Cornetto, Raket of Magnum, maar aan ander ijs. Van een ijsbaan. Of nog liever van centimeters dik ijs op het traject van de elf steden in Friesland. De neven Evert en Willem Hoolwerf.

In de komende presentatiegids van SV Spakenburg staat een interview met deze twee twintigjarige grote schaatstalenten. Die ook nog eens verstand van voetbal hebben, want ze zijn supporter van de Blauwen. Nou, dan komt het dus wel goed met hen… Met twee aimabele jongens, die precies weten wat ze willen: naar de Olympische Spelen. Maar nog veel liever worden ze de opvolger van Henk Angenent, die op 4 januari 1997 de laatste winnaar was van de Elfstedentocht.

In de zomerperiode liggen ze niet op een strand, maar trainen veertien keer in de week. Gedurende de vele trainingskampen, onder leiding van hun trainer Jillert Anema, wordt zelfs vier keer arbeid geleverd. Per dag welteverstaan. Die trainingen bestaan veelal uit hardlopen, wielrennen, skeeleren en schaatsen op zomerijs in het buitenland. En waarvoor? Om in de winterperiode van al die arbeid pas de vruchten te kunnen plukken.

Dat is nog eens anders dan voetbal. Daar heb je een voorbereiding van zo’n vijf weken, waarna je al snel weet waar je staat, na enkele competitiewedstrijden. Evert en Willem weten dat pas maanden later. Die werken zich vanaf mei in het zweet, om halverwege oktober pas te kunnen ervaren of al die zomerse zweetdruppels hun naar grotere hoogtes hebben gebracht. “Je mist de beloning in de zomer van al die inspanningen”, zegt Evert. “En nee, het is niet altijd leuk. Ik kijk echt niet reikhalzend uit naar 200 kilometer lang fietsen, onderin de beugels en niks van het landschap kunnen zien. Maar het moet, wil je beter worden.” En zo is het. Succes komt niet vanzelf. Daar moet je wat voor doen. Soms ook dingen die niet leuk zijn.

In de presentatiegids hebben ze het ook over het moment dat ze full-prof werden. Willem: “Bij de eerste bespreking met het Clafis Schaatsteam vroegen ze wat ik wilde gaan verdienen. Huh? Geld verdienen? Ik vond het al een eer dat ik door Jillert Anema werd gevraagd. Heb toen maar gezegd: geef maar wat je denkt dat ik waard ben.” Ik vind het een prachtige quote, omdat ze allebei met stomheid waren geslagen dat ze met sport hun geld konden verdienen. “Alhoewel ik ook denk dat veel voetballers in de Topklasse, zouden lachen om wat wij krijgen”, gaf Willem aan dat ze niet de hoofdprijs verdienen.

Voor hen is de hoofdprijs echter: doen wat ze het leukste vinden. En dat is schaatsen. En de droom najagen van Olympisch eremetaal. En liever nog de Elfstedentocht winnen. Willem: “Ooit willen we op een vol Spuiplein staan. Net zoals Spakenburg toen ze kampioen werden in het seizoen 2013/2014. Lijkt me geweldig.” Evert: “Maar dan ook een rondje met een bus door het dorp.” In 2018 zijn de volgende Olympische Winterspelen in Zuid-Korea. Ik verwacht dat Willem en Evert voor die tijd nog wel eens zullen beleven hoe machtig mooi een Blauw Spuiplein is. Ter inspiratie om die droom te blijven najagen.

Johan Petersen
PR SV Spakenburg