gemaakt op : 09 apr. 2015

Ouwe knarrenvoetbal

‘Zeg Johan, wat ben jij aan het zoeken?’ Niek van Twillert vroeg het mij vorig jaar, toen ik met mijn handen op mijn knieën voorover gebogen stond. Al hijgend en zwart voor mijn ogen was ik na tien minuten trainen met het vierde elftal totaal het spoor bijster. ‘Ik zoek wat lucht’, kon ik er nog net uitpersen. Het zijn momenten dat ik vreselijk om mezelf moet lachen. Achteraf dan.

Ik ben inmiddels 45 jaar, maar het zelf voetballen mis ik nog steeds met grote regelmaat. Waarom weet ik eigenlijk niet, want de laatste jaren heb ik pijnlijk moeten ervaren dat mijn benen niet meer doen wat ik in mijn hoofd heb bedacht. Als ik na jaren inactiviteit weer eens meedeed, kon ik me bijvoorbeeld vreselijk irriteren dat een bal van mijn voet sprong. Maar toch, dat stomme balletje heeft een enorme aantrekkingskracht. Als er eentje ligt, moet ik ‘m even aanraken.
In Torremolinos werd tijdens het trainingskamp een voetvolley-toernooi georganiseerd. Ik zat in een team met onder meer Jan van Diermen en Bert Beekhuis. Ja, een bejaard team, tegen van die jonge gasten. En toch, toch weet ik zeker dat we met z’n allen van tevoren dachten: we zijn niet kansloos. Mooist van alles vond ik trouwens hoe Melrik Beukers daar op het Spaanse strand stond. Als Melrik Beukers. Wat ouder, maar nog altijd met dezelfde passie en drive om te willen winnen. Ik ken weinig mensen die zo’n hekel aan verliezen hebben als Melrik. Met gebalde vuisten stond hij daar, glijdend in het zand om ballen te redden, boos na een mislukte actie, oprecht juichend na een mooi punt. Met bewondering en een lach zag ik hem daar ploeteren, vechten en… winnen. Alleen al dankzij die mentaliteit is Melrik heden ten dage een belangrijke cultuurbewaker binnen SV Spakenburg. Hij symboliseert de Blauwe passie, de trots op zijn club, de wil om te winnen, op wat voor manier ook.

Ik moest daaraan denken, omdat SV Spakenburg binnenkort gaat inventariseren of ‘ouwe lullen’ zoals Melrik en ik zin hebben deel te nemen aan 35+ en 45+ voetbal. Zeg maar voetbal volgens de oude Olympische gedachte: meedoen is belangrijker dan winnen. Ik weet dan ook niet of Melrik zich daarvoor aanmeldt. Die is misschien wel te veel winnaar. Maar ik ga zeker mee doen. Voetballen met en tegen leeftijdsgenoten. Op een half veld, zeven tegen zeven en geen grensrechter langs de lijn die op buitenspel let. En ook geen last meer van die jonge ‘honden’ die met een lach op halve kracht je voorbij snellen, alsof jezelf in vertraging loopt. Maar bovenal samen achteraf in de kleedkamer. Elkaar in de maling nemend over mislukte acties, soms bewondering uitsprekend over een geslaagde actie. Dat is voetbal op oudere leeftijd: lekker ballen met plezier, zonder verder gedoe. Ik heb er zin in. In de eerste tien minuten dan…

Johan Petersen