gemaakt op : 02 aug. 2016

Sixpack

Na mijn periode in de A-selectie heb ik nog een tweetal jaren in de B-selectie gespeeld. Op zich klinkt dat niet meer dan logisch, maar tegenwoordig, als je eenmaal op het hoogste niveau bent uitgerangeerd, ga je jezelf niet meer bij diezelfde club nog eens verdienstelijk maken in een lager team. Toen wel, niet omdat de club dit zo graag wilde, nee zélf had je nog die drang om in het tweede of derde te spelen. Die liefde voor het tweede en derde is gedeeltelijk ook ontstaan tijdens mijn periode in de A-selectie. Niet altijd was ik vaste waarde en speelde ik regelmatig met het tweede mee. Begin jaren 90 speelde ons tweede op het één na hoogste niveau en lukte het maar niet te promoveren naar daar waar wij hoorden, de reserve Hoofdklasse. Uiteindelijk lukte dat wel, nota bene in het eerste jaar van trainer Joop de Heus. Spakenburg was toen wel zo slim geweest om het tweede in te delen in een heel ander district namelijk Noord Holland. Begin maart, dus pal na de winter, moesten wij aantreden tegen ZOB, wat staat voor Zuid Oost Beemster. Het veld waarop wij moesten spelen was dramatisch en wel zo slecht dat je je hond er niet op uit wilde laten. Dat was ook de reden waarom het eerste elftal van ZOB werd afgelast en dat een aantal cracks met het tweede mee kon doen tegen het toen al grote Spakenburg. Aangezien wij toen over een elftal beschikte dat niet zo snel van de wijs te brengen viel, werkte dat als doping voor ons en keerden wij met een keurige 0-2 huiswaarts. 

Joop loodste datzelfde seizoen ons tweede naar de reserve Hoofdklasse waarmee de honger naar succes zeker nog niet was gestild. Het jaar na de promotie werd onder leiding van dezelfde De Heus ook de titel in de reserve Hoofdklasse opgeëist. De algehele titel moesten wij in een bloedstollende finale en na penalty’s aan Katwijk laten. Ondanks dat verlies had Joop toch iets te vieren. Met Enrico Small had Joop een weddenschap gemaakt over het aantal goals dat deze grillige aanvaller zou scoren. Haalde hij dat aantal niet, zou hij voor het gehele tweede een Chinese rijsttafel regelen. Na de verloren finale in Katwijk was Small niet de beroerdste en nam ons mee naar de drijvende Chinees in Amsterdam en betaalde zonder morren alles wat wij hadden besteld. 

Na zo'n seizoen zou je denken dat de citroen sportief zou zijn uitgeknepen, maar niets was minder waar. Het seizoen erop, al heel vroeg in de competitie, speelden wij thuis tegen DVS'33 en dat waren altijd mannelijke wedstrijden. Of wij nou in Ermelo speelden of bij ons thuis, het ging ergens om. Die middag stond Peter Kroonenberg in de spits die tot dan toe niet zo heel vaak op die positie had gespeeld. In de voorbereiding had Joop hem daar eens geposteerd simpelweg omdat hij niet over een spits beschikte. Het ging wel prima met ‘Kroon’ en vanaf de eerste competitiewedstrijd stond Peter in de punt van de aanval. DVS'33 heeft dat die middag geweten, want niet alleen de uitslag van 6-1 bracht het schaamrood bij ze op de kaken, het feit dat Peter Kroonenberg de gehele productie voor zijn rekening nam moet de Ermelose voorstopper hebben doen besluiten de schoenen per direct aan de wilgen te hangen. Dat laatste zal wel niet gebeurd zijn maar dit is wel de enige keer in mijn carrière dat een (mede)speler zoveel goals in één wedstrijd maakte. In die tijd beschikten wij net over mobiele telefoons en Peter had er zo één. Ook zijn maatje Melrik, die met het eerste uit speelde, had zo'n apparaat. Na afloop in de kleedkamer werd er natuurlijk driftig door Peter naar Melrik gebeld en eerst liet hij Melrik zijn verhaal doen. Toen Beukers klaar was met het noemen van al zijn hoogtepunten die middag, vroeg hij en passant wat het tweede had gedaan en of Kroon soms nog had gescoord. Peter antwoordde quasi nonchalant en gortdroog "alle zes" om vervolgens keihard in lachen uit barsten en direct de verbinding te verbreken. Tranen biggelden over de wangen van Peter en ook wij kwamen niet meer bij. 

Uniek in de voetbalwereld is dat aantal natuurlijk niet. Van Basten maakte er midden jaren 80 met Ajax ook zes tegen Sparta. Alves, de Braziliaan in dienst van SC Heerenveen, pofte er zelfs zeven binnen tegen het kansloze Heracles. Voor ieder op zijn niveau is dit natuurlijk een wereldprestatie, hoe je het ook wendt of keert.

Iedere keer als Appie Hein stunt met een sixpack Heineken of Amstel krijg ik spontaan een glimlach op mijn gezicht en denk ik terug aan die memorabele pot van de ongekroonde koning Kroon!

Tijmen Beekhuis.