gemaakt op : 04 jul. 2014

Turning ball

In een voetballoos tijdperk ga je andere dingen doen. De zaterdag krijgt opeens een heel andere invulling en als je niet oppast, sta je samen met je vrouw in de rij voor de bloemen- of fruitkraam. Je hebt die dag totaal geen last van vreemde onderbuik gevoelens en 's middags zo rond 5 uur smaakt het biertje toch anders als in de kantine. Hier is dus sprake van een afwijkend patroon voor de diehard supporter van Spakenburg al denk ik dat het bij de fans van Vogels niet anders zal zijn. In dit voorbeeld schuilt een soort oerinstinct: vooral niet afwijken van de normale gang van zaken want dan ben je van slag.

In mijn periode van assistent trainer bij Sparta Nijkerk maakte ik dit ook van heel dichtbij mee. Henny Lee was hoofdtrainer en als er één vasthield aan gewoontes en vaste patronen was hij het wel. In de beslissende fase van de competitie speelden wij op tweede paasdag uit bij SDC Putten. Van de Businessclub kregen wij het aanbod om eerst te lunchen in de Salentein, ook daar de wedstrijd bespreking te doen om vervolgens af te reizen naar Putten. "Prima idee" zei ik tegen Henny maar hij reageerde helemaal niet zo enthousiast. Pas op de terugweg na de laatste training belde Henny mij in de auto en zei: “Wij doen het niet”. “Wij verzamelen gewoon op de club, eten Spaghetti van Michaela, doen de wedstrijdbespreking en reizen af naar Putten. Niet afwijken, dat zorgt voor onrust”. Prompt speelden wij die middag Putten helemaal tureluurs en wonnen daar, mede door een goal van Maurice van der Wilt, met 2-6!

Onlangs mocht onze dochter Esmée zich meten met de allerbeste in haar leeftijdscategorie van Nederland tijdens de NK turnen in Hoofddorp. Op dinsdag moest zij zich met koffer en al melden in Almelo om op trainingsstage te gaan. In voetbaltermen spreken wij hier dan over een trainingskamp. Ga er maar aan staan, 9 jaar, verknocht aan je moeder en verdere familie en dan ergens in een hostel het strakke regime in van trainen, rusten, eten, trainen, eten en slapen. 1 belmomentje met het thuisfront en een vluchtige ontmoeting zaterdagochtend vroeg met Pa en Ma, daar moest ze het dan mee doen. Ik had al zo'n voorgevoel dat dit wel eens averechts zou kunnen werken en achteraf bleken het profetische gedachten te zijn. Esmeetje haalde bij lange na haar normale niveau niet en een podiumplaats zat er geen moment in. In het kader van het opleidingsproces natuurlijk niet erg maar als je weet dat er meer in zit, natuurlijk balen. Hoe dan ook, hopelijk volgen er meer grote wedstrijden voor Esmée en raakt ze aan dit patroon gewend.

Henny Lee had zijn dochter nooit op trainingsstage meegegeven en ik adviseer Jochem Twisker de voorbereiding op een wedstrijd nooit meer te veranderen.

Tijmen Beekhuis