gemaakt op : 20 mei 2014

Uitzicht op…

Als nieuwbakken omroeper kijk je tijdens de wedstrijden van onze mooie club je ogen uit. Vanuit de radiokamer heb je namelijk een prachtig uitzicht! Nou ja, als je even voor lief neemt dat de cornervlaggen aan de kant van de tribune vrijwel onzichtbaar zijn. Maar toch, het uitzicht reikt zoveel verder. Allereerst is daar natuurlijk ons hoofdveld. Op dit veld gebeuren dit seizoen hele mooie dingen. Ons eerste elftal dat tot op de laatste speeldag meedoet om de titel, zelfs een beslissingswedstrijd gaat spelen en wie weet wat voor moois er nog komt! Wat een verschil met vorig jaar! Ook toen was er spanning tot de laatste speeldag, alleen de spanning van dit seizoen voelt toch behoorlijk prettiger aan.

Maar het uitzicht vanuit de radiokamer reikt verder dan alleen het eerste elftal op het hoofdveld. Als je maar goed om je heen kijkt. Het begint al op de tribune. Veel plekken zijn bezet met ‘oudgedienden’.  Mannen die voor onze club veel betekend hebben en nog steeds betekenen. Oud eerste elftalspelers, oud bestuursleden, leden van verdiensten, ereleden ze zitten er allemaal. Dit zijn de mensen die onze club mede groot hebben gemaakt, onze  cultuurbewakers, onze trots!

Op de tribune en rondom de velden staat of zit sowieso veel publiek. Hieraan kan je zien dat Spakenburg een grote club is! In de vroege uren kijken bij de jeugd, in de middag bij het eerste. Deze ‘twaalfde man’ is met recht trouw! En een club zonder supporters is geen club! Naast, voor en achter onze supporters en ‘oudgedienden’ zitten de sponsoren. De mensen die ervoor zorgen dat de club genoeg heeft te besteden om op het hoogste niveau mee te doen om de hoogste plaatsen. Een club kan niet zonder sponsoren en voor de meeste sponsoren geldt gelukkig ook dat zij niet zonder de club kunnen!

Kijk je nog wat verder dan zie je onze jeugd aan het werk. Voetballend na de wedstrijden, als team van de week of als  ballenjongen of meisje. Prachtig om naar te kijken, want zoals men zegt: “De jeugd heeft de toekomst”. En wie over zo’n jeugdafdeling beschikt mag alleen maar de toekomst zonnig tegemoet zien. Een extra compliment verdienen de ballenjongens en -meisje. Elke week zitten dezelfde kinderen er, taakbewust en met een blauw hart. Regen, wind, zon of sneeuw, het lijkt ze allemaal niks uit te maken.

Nog verder kijkend zie je over het veld heen trouw de Havenside staan! Elke wedstrijd weer proberen ze alles uit de kast te halen om het eerste te motiveren om te winnen. Wie herinnert zich niet de prachtige doeken: the good, the bad and the ugly. Zelfs de spelers van de tegenstander van die dag konden niet anders dan na afloop complimenten uitdelen. Of wat te denken van het prachtige doek tijdens de wedstrijd tegen de buren.  Ik geloof niet dat dit op zo’n groot formaat ooit bij een andere amateurclub te zien is geweest! Spakenburg mag trots zijn op deze groep, want als het goed gaat dan staan ze er! Maar, en dat hebben we vorig seizoen gezien, ook als het eens een keer wat minder gaat, juist dan is het nodig om achter de club te gaan staan en dat hebben ze gedaan!

Verder kijkend over het sportpark staat daar een prima sporthal en een mooi gerenoveerd staan gedeelte achter het doel. En hoe komt dat daar allemaal? Van ‘buuten nolletje’ denken ze vaak dat Spakenburg een schip met goud in de haven heeft liggen waarvan alles van wordt betaald. Gelukkig weten wij wel beter! Natuurlijk kosten deze zaken geld, maar deze bouwwerken zijn toch voor een groot deel ook te danken aan de grote schare vrijwilligers die elke keer maar weer trouw voor de club aan het werk gaan! Onmisbaar, vaak op de achtergrond, maar wat zijn ze belangrijk.

Over de staantribune heen zie je vaak een botter langsvaren. Symbool voor het plaatsje Spakenburg, in haar eenvoud rijk! En in dat mooie Spakenburg ligt wat mij betreft de mooiste vereniging van het land. Een vereniging voor iedereen, waar jong en oud, man of vrouw welkom is! En een club met prachtig uitzicht….

Albert Jan Veldhuizen

Omroeper SV Spakenburg