Het prille begin: De Stormvogels

Op 15 augustus 1931 richtte een aantal enthousiaste jonge mensen een voetbalvereniging op onder de naam Stormvogels. Het was een tijd waarin meerdere plaatselijke voetbalverenigingen werden opgericht, soms met illustere namen zoals Ajax, Strandvogels, N.A.S. (later IJsselmeervogels), Noordster, Spakenburgse Boys, SDO en SFC.
Van een competitie zoals we die nu kennen was in het begin nog geen sprake. Er werden vooral vriendschappelijke wedstrijden en toernooien gespeeld. Er werd gespeeld op een weiland achter de Bavinckschool. Na een aantal jaren veranderde de vereniging haar naam in Windvogels.

Vanaf 1935 gaan de blauwen meespelen in de competitie bij de Utrechtse Provinciale Voetbal Bond alwaar ze worden ingedeeld in de derde klasse. In dat eerste jaar werden ze meteen ongeslagen kampioen. En dat zou zeker niet het laatste kampioenschap worden. Van een vriendenclubje met slechts een aantal leden, groeide men in de jaren erna - als voetbalvereniging Windvogels - tot een vereniging met 200 leden. Toen Windvogels in 1947 fuseerde met de plaatselijke gymnastiekvereniging Lycurgus werd de voetbalclub omgedoopt tot een sportvereniging: SV Spakenburg.

In 1947 wordt Spakenburg kampioen en promoveert het naar de vierde klasse van de KNVB (na een 4-1 winst op Zuidvogels) en bereikt daarmee de hoogst mogelijke klasse voor een zaterdagclub op dat moment.

 
Koningin

Twee jaar later speelde S.V. Spakenburg twee keer tegen een jubilerend voetbalteam van Paleis Soestdijk. Het halve dorp ging op de fiets naar Soestdijk, vooral omdat ook Koningin Juliana en Prins Bernhard aanwezig zullen zijn. De wedstrijd in Spakenburg (in augustus) wordt een nog groter feest, want ook daar zijn Koningin en Prins present, natuurlijk als ere-gasten. Het Spakenburgse team wint met 4-2 en aanvoerder Jan van der Goot ontvangt een medaille uit handen van Prins Bernhard.Vooral in de jaren '50 wist Spakenburg haar naam te vestigen in het hele land. Met name het landskampioenschap in 1952 zorgde daarvoor.

 

De kampioenen werden in een koets door het dorp gereden. Ook in de jaren '60 werden regelmatig kampioenschappen behaald. Verder werd door de gemeente ruimte gegeven om een sportpark aan te leggen op de Westmaat, waar zowel Spakenburg als IJsselmeervogels hun wedstrijden konden afwerken.

In het seizoen '71/'72 wordt gestart met een eerste klasse. Met stunt en vliegwerk weet Spakenburg zich - getraind door Joop van Basten, de vader van Marco - uiteindelijk te plaatsen.

Spakenburg in de hoogste klasse
De eerste seizoenen in die eerste klasse verliepen niet zo goed, maar in het seizoen 1973/74 kon de kampioensvlag weer worden gehesen. Onder leiding van Wim Kraneveldt werd de eerste plaats behaald in de eerste klasse B. In de strijd om het zaterdagkampioenschap werd verloren van Huizen. Maar, Spakenburg had haar visitekaartje afgeleverd en het was duidelijk dat de blauwen geen eendagsvlieg zouden worden op het hoogste niveau van het zaterdagamateurvoetbal.
Toch moest de blauwe aanhang een groot aantal jaren wachten voor er weer een kampioensfeest kon worden gevierd. Spakenburg wisselde matige seizoenen af met goede, maar verder dan een tweede plaats kwam men niet. Tot het seizoen 1984/85.

Het succesjaar '85
Dit seizoen werd het beste in de hele Spakenburg-historie. Onder leiding van Piet van den Ham werd voor het eerst in elf jaar weer een afdelingskampioenschap binnengehaald.

Bert Koops in aktie tegen Kozakken Boys tijdens de thriller in Huizen
Met Kozakken Boys en GVVV werd daarna gestreden om de zaterdagtitel. Omdat de Werkendammers en de Spakenburgers gelijk eindigden was een beslissingswedstrijd nodig. Op het veld van Huizen werd een historische wedstrijd gespeeld. Spakenburg won op de valreep met 3-2, na een onderbreking van een halfuur, terwijl van beide teams twee spelers uit het veld werden gestuurd. Maar Spakenburg had de zaterdagtitel! Daarna moest de strijd aan worden gebonden zondagkampioen DHC uit Delft. In Delft werd het 2-2 zodat de wedstrijd op de Westmaat de beslissing moest brengen. Vier minuten voor tijd schoot Joop van de Groep Spakenburg via een strafschop naar 1-0. Niet veel later wilde DHC-trainer Guus Haak niet meer verder spelen, na een vermeende elleboogstoot op een van zijn spelers. De officials van de KNVB drongen er bij DHC op aan om de wedstrijd te hervatten. Toen zij bleven weigeren werd Spakenburg tot kampioen uitgeroepen.
Spakenburg won ook nog de districtsbeker, door een 3-0 overwinning op RCH. Hiermee werd het meest succesvolle seizoen van de blauwen gecompleteerd.
 

1986/87: Weer kampioen
In dit seizoen werd door Spakenburg voor de een na laatste keer een kampioenschap behaald. In een competitie waarin ook buurman IJsselmeervogels was ingedeeld, trokken de blauwen aan het langste eind. Vooral de thuiswedstrijd tegen de 'rooien' was een thriller. Vooraf stond iedereen bol van de spanning. Enkele minuten voor tijd kopte de jonge Tijmen Beekhuis Spakenburg naar de overwinning.


Tijmen Beekhuis (in het doel) heeft gescoord tegen aartsrivaal IJsselmeervogels

Een week later kon de vlag in top, na een 3-1 overwinning op Roda Boys. In de strijd om de zaterdagtitel moesten Spakenburg en NSVV hun meerdere erkennen in ACV. De Assenaren werden de kampioenen bij de zaterdagamateurs.

1999/2000: Vierde afdelingstitel
In de seizoenen daarna deed Spakenburg vaak mee om de titel, maar het hoogste schavot kon pas in 2000 worden betreden. Onder leiding van Tijs Schipper behaalden de blauwen de titel in de hoofdklasse B. In de race om de zaterdagtitel, met Urk en Katwijk, trok laatstgenoemde aan het langste eind.

2007/2008: Vijfde afdelingstitel

Na 2000 deed Spakenburg regelmatig mee in de strijd om de bovenste plekken, maar eindigde vaak op een tweede of derde plaats. In de voorbereiding op het seizoen 2006/2007 wist Spakenburg een fantastische overwinning te behalen op de profs van AFC Ajax. Door doelpunten van Arthur van Metelen, Roderik de Harder en Mustafa Aksit werd het 3-2.

Het kampioenschap werd weer in het seizoen 2007/2008 behaald. In een memorabel seizoen waarin de buren tweemaal met zeer grote cijfers (uit 1-5 en thuis 7-1!) werden afgedroogd gaf niemand vijf wedstrijden voor het einde meer een stuiver voor de kansen van ‘De Blauwen’,  omdat men na een ontluisterende 5-1 nederlaag tegen GVVV vijf punten achter stond op koploper Sparta Nijkerk. Daarnaast was trainer Erik Assink die week daarvoor opgestapt. Desondanks wist Spakenburg onder leiding van interim-trainers Harry Hamstra en Melrik Beukers uit de resterende wedstrijden het volle pond te behalen en mede dankzij een spetterende 7-1 thuisoverwinning op IJsselmeervogels werd de vijfde en voorlopig laatste afdelingstitel in de wacht gesleept. Men zou daarna om het zaterdagkampioenschap strijden met FC Lisse en HHC Hardenberg. Spakenburg begon met een gelijkspel thuis tegen FC Lisse (2-2) en een uitwedstrijd tegen HHC Hardenberg (1-1). FC Lisse was daarna in de uitwedstrijd veel te sterk (6-2) en zou later ook nog het algeheel kampioenschap behalen. De tweede plek in het zaterdagkampioenschap zou nog wel veilig gesteld worden door thuis van HHC Hardenberg te winnen (3-1). Op de foto Aanvoerders Seger Oudshoorn (links) en Richard Rademaker.




2008/2009 tot heden 
Met nagenoeg dezelfde selectie (plus enkele nieuwe aanwinsten) werd Spakenburg geacht om dit kunstje in het seizoen daarop wel even te herhalen. Het seizoen werd een deceptie met als dieptepunt een voorwaardelijke straf van een jaar om uit de competitie genomen te worden na de laatste competitiewedstrijd tegen IJsselmeervogels. Een hoogtepunt in het seizoen 2009/2010 is de uitschakeling van MVV in de KNVB-Beker en de derde ronde wedstrijd tegen landskampioen AZ, dat bijna op de knieën moest voor Spakenburg. Na een vroege goal van Thijs Houwing (0-1) en een afstandspegel van Christy Bonevacia (2-2) werd een verlenging afgedwongen die uiteindelijk met 5-2 verloren ging.