Spakenburg-Sparta Nijkerk 3-3 (3-1). 26. Ruben Wilson 1-0. 28. Maurice van der Wilt 1-1. 32. Ruben Wilson 2-1. 45. Salim Amerzgiou 3-1. 55. Maurice van der Wilt 3-2. 90. (+2) Niels Buijtenhuis 3-3. Scheidsrechter: Marcel Bellinga (Groningen). Gele kaarten: Shane Arana Barrantes, Maarten Woudenberg, Michael Samuel en Ruben Wilson (allen Spakenburg) en Maurice van der Wilt (Sparta Nijkerk). Toeschouwers: 4000

Opstelling Spakenburg:

Sven Taberima, Shane Arana Barrantes, Alper Göbel (3. Salim Amerzgiou, 80. Karim Elkaddouri), Jeroen Hessing en Robert Verschraagen; Maarten Woudenberg, Ivo Rottiné, Duncan van Moll (80. Gijs Roodbeen) en Michael Samuel; Ruben Wilson en Harry Zwarthoed.

Opstelling Sparta Nijkerk:

Sven Onland, Lennart Krijger, Joris van Rooijen, Tim Muller en Ivo te Velthuis (62. Wieger van der Ven); Stefan Fredriksen, Dick Kooijman, Niels Buijtenhuis en Niels Vlugt (83. Dwight Eind); Maurice van der Wilt en Albert van Nijhuis (90. (+3 Ruben de Goede).

Na de deceptie van twee weken geleden tegen LRC Leerdam (2-2 na een 0-2 voorsprong),liet Spakenburg zaterdag haar aanhang in grote vertwijfeling achter. Andermaal kreeg de blauwwitte brigade het namelijk niet voor elkaar om een voorsprong van twee doelpunten over de streep te trekken. Hierdoor kon Sparta Nijkerk – dat bij de rust op een ogenschijnlijk kansloze 3-1 achterstand stond – in de tweede minuut van de blessuretijd toch nog een overigens wel degelijk verdiende puntendeling bemachtigen: 3-3. Zo kon het gebeuren dat niet Spakenburg, maar buurman IJsselmeervogels, dat in en tegen Volendam de kleinst mogelijke zege behaalde, inmiddels de nieuwe koploper is van de hoofdklasse B. En wie had dat kunnen denken, nadat de Nijkerkers voor het treffen tegen de roodwitten op zaterdag 14 november nog een voorsprong van zeven punten koesterden op de club die destijds nog werd getraind door Roy Wesseling. Nadat IJsselmeervogels met 1-0 won op sportpark De Ebbenhorst, verspeelde Sparta Nijkerk in de drie wedstrijden die volgden, nog eens vijf punten.
Spakenburg behaalde uit de laatste zeven duels voor de winterstop maar liefst achttien punten (alleen in het thuisduel tegen SDC Putten, 1-2) ging het om onbegrijpelijke redenen mis, maar liet het nu dus ook in de tweede wedstrijd na de winterstop geheel onnodig afweten. Waardoor de conclusie gerechtvaardigd is dat de formatie van trainer André Paus op ronduit onnozele wijze vier kostbare punten heeft weggegooid.

Basisplaats

De nieuwe Spakenburg-aanwinst Alper Göbel werd na twee trainingen direct door Paus voor de leeuwen gegooid als centrale verdediger, waardoor Ivo Rottiné kon opschuiven naar de positie van verdedigende middenvelder. Paus: ,,Göbel heeft zich op de trainingen goed gemanifesteerd en zo hoefde ik maar heel weinig te veranderen in het elftal.’’ Heel zuur voor de Deventenaar was echter dat zijn debuut exact vijftien seconden (!!) duurde. Na een onschuldig duel met Maurice van der Wilt, maakte de ex-prof van Go Ahead Eagles en FC Den Bosch een verkeerde draaibeweging, greep hij gelijk naar zijn knie en zeeg hij krimpend van de pijn ter aarde. In eerste instantie werd al direct gespeculeerd over het feit dat de zeer onfortuinlijke Göbel zijn voorste kruisband zou hebben afgescheurd, maar na de wedstrijd maakte de verdediger duidelijk dat hem door de fysiotherapeut was verteld dat hier geen sprake van kon zijn: ,,Er wordt zo snel mogelijk een afspraak voor me gemaakt in het ziekenhuis, waar een mri-scan moet uitwijzen wat er precies aan de hand is. Op dit moment heb ik wat vocht in de knie, maar ik kan wel normaal lopen en het gewricht buigen. Hopelijk valt het allemaal mee en is er alleen sprake van een botkneuzing. Dan ben ik over een paar weken weer inzetbaar. Ik had me mijn debuut wel anders voorgesteld, zeker omdat ik in de afgelopen jaren eigenlijk bijna nooit door een blessure een wedstrijd heb gemist.’’ 
Nadat Göbel onmogelijk verder kon spelen, moest Rottiné een linie naar achteren en bracht Paus Salim Amerzgiou binnen de lijnen. De Nijkerker speelde eind oktober tegen Jodan Boys (1-3) als basisspeler zijn laatste competitiewedstrijd voor Spakenburg en liep een enkelblessure, alsmede een bovenbeenblessure op die hem enkele maanden aan de kant zouden houden. Amerzgiou ging hangend op links spelen, waardoor Michael Samuel tot verdedigende middenvelder werd getransformeerd.
In de eerste vijfentwintig minuten van de uitstekend bezochte wedstrijd (4000 toeschouwers) nam het gebruikelijke aftasten veel tijd in beslag en was er van opwindende momenten voor de beide doelen hoegenaamd geen sprake. Na een klein kwartier zorgde Harry Zwarthoed voor het eerste gevaarlijke wapenfeit voor het doel van routinier Sven Onland. In kansrijke positie passeerde de conditioneel ijzersterke Volendammer een mannetje, maar zag zijn inzet vervolgens worden geblokt door een verdediger van de bezoekers. Die met uitzondering van de normaliter hangend op links spelende Marco van Rooijen (ziek) in de sterkste formatie konden spelen.
Beide ploegen streden met een hartstochtelijke inzet en het spel golfde voortdurend op en neer, zonder dat er van goed voetbal sprake was. Scheidsrechter Marcel Bellinga, die bepaald niet zijn sterkste wedstrijd floot, kwam soms ogen en oren te kort en verzuimde enkele keren handelend in te grijpen bij spijkerharde overtredingen. Vooral de geroutineerde Sparta Nijkerk-middenvelder Dick Kooijman deed zijn reputatie weer eens alle eer aan en kon zich naar hartelust ‘uitleven’, zonder dat hem dit zelfs maar op een reprimande kwam te staan. Maurice van der Wilt belandde wel in het boekje van de Groningse arbiter, nadat hij Maarten Woudenberg had getorpedeerd. Op dat moment stond het overigens al 1-1.
Eerst was het Ruben Wilson die De Westmaat in extase bracht, maar Bellinga had nooit zijn goedkeuring aan deze treffer mogen verlenen, omdat Salim Amerzgiou voordat hij een voorzet verstuurde duidelijk zichtbaar hands maakte. Bellinga gebaarde echter direct door te spelen, waardoor de protesten van Sparta Nijkerk niets uithaalden. Wilson kwam prima voor zijn directe tegenstander Tim Muller en verschalkte Onland vervolgens met een doeltreffende kopbal: 1-0. Het was pas de tweede competitietreffer van de Alkmaarder, die hiervoor alleen in de uitwedstrijd tegen DOVO (0-3) doel had getroffen. Sparta Nijkerk demonstreerde echter over de nodige veerkracht te bezitten, want nog geen twee minuten later stond de gelijkmaker reeds op het scorebord. Centrale verdediger Joris van Rooijen verlengde een vrije trap van spelbepaler Niels Buijtenhuis, waarna Spakenburg-keeper Sven Taberima het leer zeer ongelukkig wegwerkte en daarna ook in de rebound de Spakenburg-defensie er slecht uitzag. Maurice van der Wilt kende hierna geen mededogen met zijn oude club en schoot de bal met zijn chocoladebeen in de touwen: 1-1.
Spakenburg moet hierna hebben gedacht, wat Sparta Nijkerk kan, kunnen wij ook. Vier minuten na de gelijkmaker zette
de uitstekend voor de dag komende Wilson na een lange bal van Arana Barrantes goed druk op de defensie van de koploper, waardoor ex-prof Joris van Rooijen zo nerveus werd, dat hij de bal te kort terugspeelde op Sven Onland. Wilson was er vervolgens als de kippen bij en schoof de bal heel attent door de benen van de Nijkerkse sluitpost in het net: 2-1. Spakenburg kreeg door de hernieuwde voorsprong vleugels en probeerde de zeer spannende krachtmeting nog voor rust te beslissen. Een prachtig schot van linksback Robert Verschraagen verdween nog enkele meters naast het doel van Onland, maar op slag van rust had Salim Amerzgiou meer succes. Hij was het eindstation van een goedlopende aanval over de schijven Zwarthoed (lepe pass) en Wilson die de bal met de borst panklaar neerlegde voor de man die bijna altijd scoort tegen zijn oude club: 3-1. Het betekende de derde competitietreffer voor Amerzgiou.

Karakter

Dat Sparta Nijkerk evenals Spakenburg over een ploeg beschikt, die nooit opgeeft, zou in de tweede helft al snel aan de oppervlakte komen. Trainer Henny Lee na afloop: ,,Hoewel je weet dat het met een dergelijke ruststand een moeilijk verhaal wordt tegen Spakenburg, heb ik de jongens op het hart gedrukt om vanaf het begin van de tweede helft terug te knokken en de druk op te voeren. De ploeg heeft zich keurig aan de opdrachten gehouden.’’
Het eerste aanvallende wapenfeit kwam echter op naam van de gastheren. Wilson kopt een voorzet van Woudenberg naast het doel van Onland. Als de stormramspits zijn prima wedstrijd met een derde goal had kunnen bekronen, was het over en sluiten geweest voor Sparta Nijkerk. In de 55-ste minuut hielp de tijd en wijle – hetzelfde verhaal was overigens van toepassing op de defensie van Sparta Nijkerk - zeer onzekere defensie van Spakenburg, de opponent weer in het zadel. Weer was het Van der Wilt die de trekker overhaalde. Hij kapte na voorbereidend werk van Fredriksen eerst de inglijdende Arana Barrantes en daarna de enigszins onzeker acterende Taberima uit, alvorens de bal in het lege doel te schuiven: 3-2.
Spakenburg probeerde zich te herpakken, hetgeen geďllustreerd werd door enkele gevaarlijke momenten voor het doel van de oranjezwarten. Na een prachtige pass van de voor het overige onzichtbare vormgever Duncan van Moll, schoot Wilson de bal tegen een tegenstander op. Even later was Zwarthoed op zoek naar een strafschop. De volijverige Volendammer ging binnen de beruchte lijnen echter iets te opzichtig neer, waarna Bellinga – die er met zijn neus bovenop stond, terecht liet doorspelen.
Met nog een half uur op de klok maakte Spakenburg dezelfde fout als in het treffen tegen LRC Leerdam. Wederom liet de angstig voor de dag komende ploeg zich veel te ver terugdringen, waardoor Sparta Nijkerk de druk op het doel van Taberima automatisch kon opvoeren. Wat verder opviel was dat de tot aan het eind van dit seizoen uitgeschakelde corrector Christy Bonevacia enorm werd gemist. Michael Samuel kon hem op de nummer zes positie geen ogenblik doen vergeten. De voormalige aanvoerder van Kozakken Boys toonde te weinig daadkracht in de persoonlijke duels.
Trainer Lee wisselde de zwakke linksback Ivo te Veldhuis voor aanvallende middenvelder Wieger van der Ven en zou in de slotfase van het duel ook nog de boomlange Dwight Eind (ingevallen voor handenbinder Niels Vlugt) speeltijd gunnen: ,,Op een gegeven moment speelden we zelfs met vijf spitsen.’’
Trainer Paus probeerde met enkele wissels het tij te keren, maar zag zijn ploeg ook na die mutaties amper meer van de eigen helft afkomen. Tien minuten voor tijd moesten Karim Elkaddouri en Gijs Roodbeen (ook hij maakte tegen Jodan Boys voor het laatst zijn opwachting in de hoofdmacht) voor nieuw elan zorgen. Amerzgiou en Van Moll moesten plaatsmaken voor bovengenoemd duo.
In het slotkwartier van het meeslepende tweegevecht begon arbiter Bellinga opeens met kaarten te strooien voor Spakenburg. Achtereenvolgens gingen Woudenberg (onderuit halen van een tegenstander), Samuel (lichte overtreding) en Wilson (commentaar op de leiding) op de bon. Voor soortgelijke vergrijpen van de bezoekers hield Bellinga voor rust het gele karton wel op zak..
In de voorlaatste minuut slaagde Spakenburg er eindelijk weer eens in om gevaarlijk op te duiken voor het doel van de stevig aanzettende opponent. Zwarthoed ging op avontuur en verscheen alleen voor Onland, die zijn inzet op knappe wijze wist te neutraliseren. De misser van de spits kwam Spakenburg uiteindelijk duur te staan. In de tweede minuut van de blessuretijd (die in totaal acht minuten zou bedragen) werd sneltrein Frederiksen weer eens gelanceerd. Robert Verschraagen greep niet afdoende in, waarna Fredriksen moeiteloos een voorzet in het strafschopgebied liet neerdalen die door Buijtenhuis zomaar vallend zou worden ingekopt: 3-3. De Spakenburg-defensie stond erbij en keek ernaar.. Alles wat Sparta Nijkerk een warm hart toedroeg, werd dol van vreugde. Even daarvoor wond de bank van Spakenburg zich mateloos op over het feit dat Sparta-rechtsback Lennart Krijger uit een inworp een eigen ploeggenoot aanspeelde, nadat Spakenburg via Roodbeen de bal had uitgeschoten om een blessurebehandeling van Woudenberg mogelijk te maken…
Nog was de koek niet op, want het had zowaar weinig gescheeld of Spakenburg was er evenals tegen Hoek (de 2-1 van Zwarthoed viel toen diep in de blessuretijd) alsnog met de overigens niet verdiende winst vandoor gegaan. Robert Verschraagen had nog wat goed te maken. Tot ontzetting van de zwaar teleurgestelde Spakenburg-aanhang belandde zijn met buitenkant links getrapte, uiterst gevoelvolle doelpoging op de bovenkant van de lat. De 3-3 gaf de verhoudingen uitstekend weer, maar Spakenburg was andermaal hardleers en weigerde te leren van eerder (lees de wedstrijd tegen LRC Leerdam) gemaakte fouten. Met nog elf duels te gaan zijn de verschillen aan de top van de hoofdklasse B bijzonder klein en hebben Sparta Nijkerk (uit tegen SDC Putten) en Hoek – dat zaterdag kostbare punten verspeelde tegen Kozakken Boys thuis (2-2) – nog een inhaalwedstrijd tegoed die voor aanstaande zaterdag staat gepland. 

Tekst: Kees Duijst