gemaakt op : 19 april 2017

Affur de rucloamubordu (76)

Achter de reclameborden is een kroniek van niet alledaagse gebeurtenissen rondom het sportveld. Opmerkelijke en minder opmerkelijke zaken passeren hierin de revue.

Philip(s)
Afgelopen zaterdag stond ongetwijfeld de verste uitwedstrijd voor Spakenburg op het programma namelijk het Veldhovense UNA. De uitslag is inmiddels wel bekend en dat gaf reden voor een enorme domper bij iedereen die de Blauwen een warm hart toedraagt. Ook hier geldt de regel dat de ene week de andere niet is waardoor het euforische gevoel na de overwinning op kampioen Jong AZ direct maar dan ook direct bij iedereen verdwenen was en nog steeds is. 
Dat Veldhoven dicht tegen Eindhoven aan ligt, is niet bij een ieder wellicht bekend. Een kijkje op google maps of lekker ouderwets in de Bosatlas leert ons dat alleen de rijksweg A2 een definitieve annexatie belemmert. Dat Philips verreweg het bekendste merk is wat Eindhoven en in haar kielzog Veldhoven groot heeft gemaakt, is geen geheim. Maar dat ze bij UNA de naam van onze aanvoerder, Philip Ties, verkeerd moeten hebben geïnterpreteerd met een knipoog naar de gloeilampengigant, was wel een verrassing. Ties Philip, stond er op het opstelling blaadje, en alleen de “s” ontbrak om deze legendarische verwisseling nog legendarischer te maken.

Mega Mindy
Tijdens diezelfde uitwedstrijd (UNA dus) zetelde ik mij zaterdag op de overdekte zittribune. Overigens was ik daar als Spakenburger niet uniek in want voor, naast en achter mij was het Spakenburgs dialect overduidelijk de voertaal. Heel moeilijk doen zij daar in Brabant niet want de zittribune was namelijk voor iedereen gratis toegankelijk. Iedereen? Ja, iedereen want zelfs een redelijk op leeftijd zijnde dame met een megafoon in de aanslag (echt waar, ik verzin het niet) werd erop toegelaten. Aan de ene kant had ik het idee dat ze er niet voor  het eerst zat maar aan de andere kant ook weer wel. Het repertoire van deze mevrouw was namelijk niet al te groot want eerlijk gezegd heb ik geen enkele spelersnaam voorbij horen komen. “Kom Op, UNA, nu wij” of iets van die strekking was wel haar favoriet. Dat het uiteindelijk tot de 94e minuut moest duren dat haar aanmoedigingen werden uitbetaald, dan kan het niet anders dat zij daar tante Mega(foon) Mindy, de koningin van de goede afloop, wordt genoemd.

RB KVVA
Een combinatie van toeval, nieuwsgierigheid en weemoed bracht mij maandag tweede paasdag naar Sportpark Dollardstraat, de thuishaven van het Amersfoortse KVVA. Daar moest zondag 1 de resterende 43 minuten uitspelen tegen het Utrechtse Kismet. Eerder dit seizoen werd die wedstrijd gestaakt en dat moet dan zijn geweest vanwege het toekennen van een strafschop aan KVVA en tegelijkertijd een rode kaart voor een speler van Kismet. Hoe ik dat weet? Simpel, de wedstrijd werd namelijk bij een 3-2 voorsprong voor KVVA hervat met een penalty voor de thuisploeg dat ook nog eens met een mannetje meer begon. Dit was zonder twijfel de snelste goal die ik ooit live heb gezien. Werkelijk waar binnen 2 seconden lag de bal in het netje nadat de scheidsrechter voor het eerst die middag had gefloten. Zaterdag heb ik in Veldhoven een slechte wedstrijd gezien, deze deed er niet veel voor onder maar met dit verschil dat het nog wel vermakelijk was en met dien verstande dat KVVA uitkomt in de 5e klasse zondag. Lager kan niet dus ik bevond mij letterlijk in de krochten van het Nederlandse amateurvoetbal. 
In mijn jeugdjaren kwamen wij daar nog geregeld en hadden het traditioneel altijd lastig. De laatste keer dat ik er speelde was nog met de A1. Wij speelden in die tijd tegen gerenommeerde tegenstanders als VVOG, SDVB, SDCP en dus ook KVVA. Wijlen Willem de Graaf was onze trainer en ik weet nog dat hij na afloop van de wedstrijd, die wij daar teleurstellend met 1-1 gelijk speelden, witheet was. Wij speelden die wedstrijd op het hoofdveld dat inmiddels is voorzien van een spiksplinternieuwe kunstgrasmat. De bijvelden daarentegen, lagen er maandag aftands en verlaten bij. Ik kreeg niet de indruk dat daar veel op wordt gespeeld getuige de van de bomen afkomstige groene aanslag op de doelen.
Het clubhuis en de ingang zijn in al die jaren ook niet veel veranderd en bij het betreden van het sportpark leek het wel of je 35 jaar terug in de tijd werd geworpen. Zonder twijfel heeft volksclub KVVA het mooiste logo van alle Amersfoortse clubs. Een zwart-wit schild met daarin het rode kruis wat verwijst naar het stadswapen van Amersfoort. 
Onlangs maakte energiedrankgigant Red Bull bekend op zoek te zijn naar een Nederlandse club, niet acterend op het hoogste niveau. Nadat ik nog voor de aftrap een bak koffie in de kantine had gescoord, moest ik daar gelijk aan denken en wil ik bij dezen KVVA hiervoor nomineren. Eindelijk krijgt Amersfoort en vooral de wijk Soesterkwartier dan iets waar het jarenlang naar hunkert. 
Red Bull KVVA won uiteindelijk met 5-2.

KVVA.png
1939.png