Bron: De Stentor
door Bart Bos

SPAKENBURG - Bij LRC was het lang 0-2 en scoorde LRC in de slotfase twee keer; nu stonden de blauwen bij de rust met 3-1 voor, maar zagen ze Spartaan Niels Buijtenhuis in de 92ste speelminuut nog de bal binnenkoppen: 3-3. Derhalve vier punten verloren in twee wedstrijden tijd. ,,Ja, precies'', knikt trainer André Paus. ,,Dat is wel zuur.

Gebrek aan scherpte? Tsja, daar proberen we in de besprekingen ook op te hameren, maar je moet gewoon die overwinningen over de streep weten te trekken.''

Het gelijkspel was een grote tegenvaller voor Spakenburg, dat anders buurman IJsselmeervogels van de koppositie af had gehouden. Maar Spartaan Maurice van der Wilt vond de remise wel op z'n plaats. ,,Spakenburg had over de eerste helft gezien misschien wel meer verdiend", zei de oud-speler van Spakenburg, "maar na de rust gingen zij ook inzakken. Dus eigenlijk is 3-3 wel verdiend.''

Trainer Henny Lee beseft ook dat zijn ploeg na een late gelijkmaker de handen mag dichtknijpen met een punt. ,,In de rust hebben we afgesproken ons terug te zullen knokken in de wedstrijd", meldde de oefenmeester. "Het zou een zware klus worden, maar we wilden geleidelijk aan de druk op gaan voeren. Uiteindelijk kwamen we met vijf spitsen te staan, wat zich op het laatst uitbetaalde in de 3-3. Daar ben ik dan zeer tevreden mee.''

De 3-3 kwam van Niels Buijtenhuis, die voor de verandering eens scoorde met het hoofd. ,,Zo vaak scoor ik niet met m'n hoofd, dus de jongens vroegen zich al hardop af of ik het nou wel echt was die de 3-3 maakte. Maar voor mij was het niet zo moeilijk toen de bal voorkwam: ogen dicht en gewoon koppen.''

Bij Spakenburg rouwden de spelers nog na. Voor winteraanwinst Alper Göbel in dubbel opzicht: zijn debuut in het blauwe shirt duurde welgeteld vijftien seconden. ,,Tsja, zoiets heb ik in m'n carričre nog nooit meegemaakt. Ik wilde voor de spits komen, maar m'n rechtervoet bleef op een gegeven moment haken in het kunstgras, waarop de spits over mijn been heen viel. Ik voelde al direct dat het niet klopte.'' Göbel weet nog niet wat hij precies mankeert. Röntgenfoto's in het ziekenhuis gaven geen duidelijkheid. Hij laat komende week voor de zekerheid een mri-scan maken.

Ploeggenoot Michael Samuel vond de gang van zaken zeer vervelend voor Göbel, maar dacht ook vooral aan de 3-3 en de manier waarop dat kon gebeuren. Het leek er namelijk op alsof Spakenburg zich terug liet dringen.

,,De ene keer zeg je dat je moet blijven voetballen; de volgende keer besluit je alle ballen weg te rossen", verklaarde hij. "Nu kozen we voor het tweede en werd er weer geroepen dat we de eerste optie aan moesten houden. Het blijkt nu dat we moeilijk onder druk uit kunnen komen. Daar hebben we niet de ploeg voor.''